Een dag waarop niets het opschrijven waard leek: bewaar een klein gevoel

Begin bij een klein gevoel

Op zulke dagen kan het al vermoeiend zijn om alle gebeurtenissen vanaf het begin op een rij te willen zetten voordat je iets hebt geschreven.

Wil je toch iets bewaren, begin dan bij één moment en hoe je je toen voelde.

‘Vanmiddag voelde ik me wat opgelucht.’

‘Dat antwoord houdt me nog bezig.’

Ook zo’n korte zin legt vast hoe vandaag voor jou voelde.

Voeg een klein gevoel toe aan een gebeurtenis

‘Geluncht.’ ‘Boodschappen gedaan.’ ‘Een vriend gesproken.’

Ook bij alledaagse gebeurtenissen laat een paar woorden over je gevoel iets van die dag zien.

Bijvoorbeeld zo:

• ‘Alleen geluncht. Vandaag was de stilte prettig en voelde het wat gemakkelijker.’
• ‘Mijn gebruikelijke brood was uitverkocht. Ik vond het jammerder dan verwacht.’
• ‘Een vriend stuurde een kort antwoord. Ik vroeg me af of die het druk had.’
• ‘De wind op weg naar huis was koel. Ik had nog iets langer willen wandelen.’

Iets was misschien niet groot genoeg om aan iemand uit te leggen, maar bleef toch even bij je.

Wanneer je je dagboek opent, kun je zo’n moment terughalen. Iets fijns of teleurstellends: schrijf het in woorden die passen bij wat je die dag voelde.

Je mag beginnen met ‘een beetje’ of ‘op de een of andere manier’

Soms vind je niet meteen een passende naam voor je gevoel.

Niet echt verdrietig, maar wat eenzaam. Niet duidelijk vervelend, maar er blijft iets knagen. Het was gezellig, maar nu wil je even stilte.

Dan kun je ook vastleggen hoe het voelt terwijl je nog naar woorden zoekt.

‘Ik was om de een of andere reden onrustig.’

‘Ik was blij, maar ook een beetje moe.’

‘Ik weet nog niet precies wat me bezighoudt.’

Ook zonder verklaring kun je je gevoel van nu opschrijven. Misschien komen bij het teruglezen andere woorden op. Dan kun je eenvoudig toevoegen wat je te binnen schiet.

Later teruglezen hoe een gewone dag was

Wat nu gewoon lijkt, kan na verloop van tijd iets worden waaraan je graag terugdenkt.

In een van de onderzoeken die in 2014 werden gepubliceerd, noteerden studenten onder meer liedjes die ze onlangs hadden gehoord en gesprekken die ze hadden gevoerd. Drie maanden later lazen ze dit terug. Bij de 106 deelnemers die op beide momenten meededen, bleek het teruglezen doorgaans interessanter dan zij vooraf verwachtten. Dit onderzoek ging over belangstelling bij het herontdekken van eerdere notities (Zhang et al., 2014).

‘Toen luisterde ik steeds naar dit liedje.’

‘Zo zat ik dus op het antwoord van die persoon te wachten.’

Een korte notitie kan iets van het leven van toen terugbrengen.

Je hoeft nu niet te bepalen wat later leuk zal zijn om te lezen. Wat je vandaag bezighoudt, kan bij het teruglezen een aanknopingspunt zijn.

Weet je niet waar je moet beginnen? Kies één moment

Is het lastig de hele dag terug te halen, kies dan één vraag die gemakkelijk te beantwoorden lijkt.

• Op welk moment kon je iets meer ontspannen?
• Zijn er woorden die later nog in je hoofd bleven?
• Was er een moment dat van jou wat langer had mogen duren?

Heb je een moment gevonden, voeg dan kort toe hoe je je toen voelde.

‘Mijn klus was eerder klaar. Dat luchtte een beetje op.’

‘Na het eten zat ik even zonder iets aan te zetten. Vandaag voelde die stilte prettig.’

Ook in Feelmo’s gevoelsdagboek kun je zo’n zin bewaren, in woorden die je zelf normaal gebruikt.

Komt er geen moment op, dan is alleen je gevoel van nu genoeg: ‘Vandaag was ik wat afwezig.’ Op dagen waarop je niet wilt schrijven, mag je het dagboek sluiten en later weer openen als je iets wilt bewaren.

Je gevoel hoeft na het schrijven niet verdwenen te zijn

Eén zin opschrijven lost niet meteen alles op wat je bezighoudt.

Een analyse van 146 experimenten over het opschrijven of uitspreken van gedachten en gevoelens vond gemiddeld een klein positief effect op onder meer lichamelijke en mentale gezondheid. De inhoud, duur en andere omstandigheden liepen echter uiteen en verschillen van de korte dagboekzin in dit artikel. Deze uitkomst toont dus niet rechtstreeks het effect van zo’n korte notitie aan (Frattaroli, 2006).

Vandaag kon je vastleggen: ‘Dat antwoord hield me bezig.’ Voor nu mag dat genoeg zijn.

Open het dagboek als je wilt teruglezen. En heb je een tijd niets geschreven, begin dan gewoon weer met een zin van vandaag.

Het dagboek mag een plek in je leven krijgen op een afstand die voor jou past.

‘Er gebeurde niets bijzonders. Vanmiddag voelde ik me wat opgelucht.’

Zelfs die twee zinnen kunnen later, wanneer je vandaag terugleest, helpen herinneren hoe je de dag beleefde.